Het is weer tijd voor een nieuw weblog vanuit een steeds warmer wordend Vancouver. De afgelopen weken stonden in het teken van het borrelen, werken, uitjes en afronden. Want wij hoeven nog maar twee weken te werken voordat we beiden ontslag nemen en gaan reizen. Opeens blijken er nog een hoop dingen te zijn die we graag nog even gedaan willen hebben. We wilden nog op bezoek bij een tante van Sarah in Courtenay, we moesten nog eens gaan curlen, omdat dat nou eenmaal typisch Canadees is, we wilden de SFU (Simon Fraser University) nog eens bekijken, omdat het op een prachtige locatie ligt en natuurlijk willen we niet onvoldoende geborreld hebben voordat we weggaan.
Zo zijn we met Emre, Onur (twee collega’s van Ivo) en Sara (Emre’s vriendin) naar de Old Admirals Pub geweest op donderdag, want dan is er Karaoke. Voor geen goud gaan wij het podium op, maar Onur had daar maling aan en heeft tweemaal een showtje staan weggeven die prachtig was om te zien en vreselijk om te horen. Hier heeft Ivo een film van gemaakt en dat ondertussen aan Onur cadeau gegeven. Zonder geluid lijkt het nog wat.
Het was in ieder geval een fantastische avond. Heerlijk gegeten en gedronken en vreselijk gelachen.
De dag erna was het St. Patricks Day. Een Ierse feestdag die in Nederland vrijwel niet gevierd wordt. Uiteraard waren wij van de partij. ’s Avonds na het werk met collega’s de kroeg in gedoken om groen bier te drinken en vieren wat er te vieren viel. De dag erna deden we het nog even dunnetjes over door om 13 uur naar de kroeg te gaan en daar rond tienen vandaan te vertrekken. Dat we de dag erna een klein katertje hadden mocht de pret niet drukken. De live bandjes in de kroegen, de enorm goede sfeer en het leuke gezelschap maakten het een gedenkwaardige... middag.
Zondag moest Ivo werken en heeft Sarah weer geskied. Het einde van de goede sneeuw was bijna in zicht en dus moest en zou zij nog een paar keer de berg op.
De zaterdag die hierop volgde zijn we met onze auto naar de garage geweest voor een beurt. Volgens de monteur is de auto klaar voor een lange rit, dus we zijn er ook klaar voor. Olie is ververst, vloeistoffen bijgevuld en alles is nagekeken.
Hierna zijn we naar de SFU gereden. Een van de universiteiten in de buurt van Vancouver, dat op het topje van een berg is gebouwd op een prachtige locatie. We hebben er een hike gemaakt, mooie foto’s gemaakt en genoten van het uitzicht en het lenteweer.
De dag erna, op zondag was Ivo weer aan het werk en was Sarah weer aan het skieen in de stralende zon. Ivo moest voor het kwartaaleinde op zijn werk een hoop overwerken, maar dat is ondertussen alweer voorbij. Nu kunnen we genieten van de extra centjes die dat opgeleverd heeft terwijl we proberen het beste te maken van de laatste weken bij onze baantjes.
Donderdag de 26ste maart hebben we weer Guitar Hero gespeeld bij Emre. Ondertussen zijn we al ware muzikanten aan het worden. Omdat er nog wat dranken opgemaakt moesten worden die we gekocht hadden tijdens onze Whistler reis, werd het weer een latertje.
De dag erna gingen we weer als vanouds borrelen na het werk met de collega’s van Ivo en zondag was het officieel de laatste skidag voor ons. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om eens een andere locale berg uit te proberen; Cypress Mountain. Hier worden tijdens de Olympische Spelen van 2010 ook veel afdalingen geskied en we vonden al snel uit waarom. Een prachtige skiberg! We hadden ook erg geluk met het weer, maar afgezien daarvan hebben er urenlang heerlijk geskied samen op heerlijke sneeuw op mooie, brede pistes.
De dag erna hebben we ons skimateriaal op Craigslist.ca gezet. Dat is de Canadese variant van ‘Marktplaats.nl’ waar werkelijk alles te koop wordt aangeboden. Tegen alle verwachting in, was er voldoende vraag naar onze ski’s en skischoenen en –stokken, zo aan het einde van het seizoen. Een paar dagen later was bijna alles weg. We hebben nu nog 1 paar skistokken en 1 paar skischoenen over!
Woensdag 1 april haalde het weer nog een 1 april grap uit, t sneeuwde ’s ochtends weer! In Canada is de grapjesdag helaas om 12 uur ’s middags al over.... ‘s Avonds is Ivo naar de Vancouver International Autoshow geweest met wat vrienden. Een prachtige collectie sportwagens, tourwagens, trucks en personenauto’s stonden uitgestald in BC Place Stadium, doorgaans het stadion van de BC Lions, het locale Football team.
Een ander ding dat we al wilden doen vanaf vertrek naar Canada is het curlen. Curlen is typisch Canadees, vonden we uit, dus dat moest we geprobeerd hebben. Het is een combinatie van jeu de boules, bowlen en sjoelen. Je schuift zware stenen over het ijs naar een cirkel zo’n veertig meter verder, om punten te scoren. Met bezemen kun je de steen versnellen en een andere kant op laten gaan. Leuk om eens gedaan te hebben, al zal ik er niet mijn full time hobbie van maken.
En dan zijn we aangekomen bij de meest recente gebeurtenis en tevens het einde van deze veel te lange blog; ons bezoek aan een tante van Sarah in Courtenay op Vancouver Island. Al sinds vertrek naar Canada afgesproken, maar nu pas gedaan. Afgelopen vrijdagochtend op de Ferry gestapt op Horseshoe Bay om rond 14 uur aan te zijn op het eiland. Tegen 5 uur waren we in Courtenay om daar gastvrij ontvangen te worden door Jaap (‘Jack’) en Gabriella. Beiden wonen al jaren in Canada, maar spreken nog prima Nederlands. We hebben een heerlijk weekend gehad in een mooie omgeving. De snowbirds (een team van stuntvliegers) waren in de vallei aan het oefenen, dit hebben we goed kunnen zien. We zijn lekker uitgewaaid op het strand bij Goose Spit, rondgelopen in Downtown Comox en Courtenay en we hebben lekker geborreld en gegeten bij Jaap en Gabriella; dank jullie wel voor de gastvrijheid!
Tot het volgende blog!